Scroll down for English

Πορτραίτα

Στο studiolo, τρία κείμενα του συγγραφέα και σεναριογράφου Ευθύμη Φιλίππου, κορνιζωμένα και κρεμασμένα με κλασικό τρόπο στον κεντρικό τοίχο.

Τα κείμενα, αυτόνομα το ένα από το άλλο, γραμμένα στο ρεαλιστικό ύφος του καλλιτέχνη, ξεδιπλώνουν ένα πολύ προσωπικό πλέγμα ανθρώπων.

Το θέατρο και οι μηχανισμοί του, οι υπαινιγμοί και οι ατελείωτες εκφάνσεις του, αποτελούν μέρος των εκθέσεων της γκαλερί, από την ίδρυσή της, ως εκδηλώσεις μυστηρίων.

Οι διαφορετικές αρχιτεκτονικές των χώρων που έχουν στεγάσει την γκαλερί κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών, έπαιξαν τον ρόλο της σκηνής, περιμένοντας να ενεργοποιηθούν από τα έργα, την εγκατάστασή τους και τους θεατές.

Οι καλλιτέχνες που μας ελκύουν από τη γέννηση της γκαλερί, ασχολούνται με θέματα όπως η θεατρική εμπειρία, η έκθεση, η αρχιτεκτονική και όλα αυτά γεμάτα με μορφές που υπάρχουν στα έργα τους ή περιμένουν να εμφανιστούν.

Cundu Luna Vini

Η Sylvia Kouvali κλείνει τα είκοσι (2027) υπό τη σκέπη του θεατρικού, μέσα από ένα πρόγραμμα εκθέσεων, που ξεκινάει τον Μάιο του 2026 και θα ολοκληρωθεί τους τελευταίους μήνες του 2028.

Ο κύκλος Cundu Luna Vini: «Οι Παραγωγοί» θα περιλαμβάνει ατομικές εκθέσεις καλλιτεχνών που εκπροσωπούμε και παράλληλες εκθέσεις και παρουσιάσεις έργων σε συνεργασία με επιμελητές, συγγραφείς, συνεργάτες, καλλιτέχνες και φίλους της γκαλερί.

Το θέατρο και ο χορός, ο κινηματογράφος, η περφόρμανς, ο ήχος και η γλώσσα, η αρχιτεκτονική και το ερείπιο, τα κοστούμια και οι χαρακτήρες, έχουν αποτελέσει κεντρικά στοιχεία του προγράμματος.

Οι εγκαταστάσεις ως σκηνικά, οι εκθέσεις ως σύνολο, και οι σχέσεις μέσω της δραματουργίας που δημιουργούν οι καλλιτέχνες μέσα από τις διάφορες πρακτικές τους - είτε πρόκειται για γλυπτική, βίντεο και φιλμ, ζωγραφική ή περφόρμανς - είναι κεντρικοί άξονες στην έρευνα και το ενδιαφέρον μας.

Αν μπορεί κανείς να μιλήσει με θεατρικούς όρους, ένας κοινός παρονομαστής, αυτό που συνδέει τους καλλιτέχνες είναι η ιδέα του μυστηρίου και της σκηνής μέσα στην οποία αυτό συντελείται.

Η θεατρικότητα, μέσα από το πρίσμα της σκηνοθεσίας και της ατμόσφαιρας, συντελεί στη δημιουργία χώρων.

Η γκαλερί λειτουργεί σαν μέσο, ένα δυναμικό πεδίο, μέσω του οποίου διοχετεύουμε μηνύματα και ιδέες που, αισθητικά και, συνεπώς, ηθικά, αντανακλούν το πνεύμα της εποχής μας.

Μία απόπειρα να συντεθεί και να πλαισιωθεί ένα πρόγραμμα που εξελίσσεται διαρκώς και το οποίο έχει χτιστεί αργά με ένστικτο και φροντίδα.

Το σώμα είναι και θα παραμείνει κεντρικό.

Επίσης, κεντρικό στοιχείο είναι η απουσία αυτού και η υπαινικτική παρουσία του.

Το θέατρο και οι μηχανισμοί του, οι υπαινιγμοί και οι ατελείωτες εκφάνσεις του, αποτελούν μέρος των εκθέσεων της γκαλερί, από την ίδρυσή της, ως εκδηλώσεις μυστηρίων.

Οι διαφορετικές αρχιτεκτονικές των χώρων που την έχουν στεγάσει κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών, έπαιξαν τον ρόλο της σκηνής, περιμένοντας να ενεργοποιηθούν από τους καλλιτέχνες και τα έργα αυτών, την εγκατάστασή τους και τους θεατές.

Με βάση το εμβληματικό αρχιτεκτονικό σχέδιο που ενέταξε στον χώρο ο Etienne Descloux το 2008, ο Kleine ανέπτυξε μία νέα διαδρομή που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες της γκαλερί, διαμορφώνοντας μια νέα εποχή για τα επόμενα χρόνια.

Η νέα είσοδος από την οδό Μαυρομιχάλη, έναν δρόμο που οδηγεί στο λιμάνι, θα επιτρέπει μια νέα εμπειρία των εκθέσεων.

Η είσοδος θα φιλοξενεί ένα νέο βιβλιοπωλείο.

Portraits

In the studiolo, three texts by Efthimis Filippou, are framed and hung in a classic manner on the main wall.

Through these texts, autonomous from one another, written in raw style that characterizes him, unfolds a very personal web of people.

Cundu Luna Vini

Under the umbrella of the theatrical, Sylvia Kouvali marks its twentieth birthday (2027), via a program of exhibitions that begin in May 2026 and will conclude on the late months of 2028.

The cycle Cundu Luna Vini : The Producers will include a series of solo exhibitions of artists the gallery represents, alongside exhibitions and other projects put together in collaboration with curators, writers, collaborators, artists and friends of the gallery.

Dance and theatre, film and performance, sound and language, architecture and the ruin, costumes and characters have been central to the gallery and the artists it represents since its conception.

Installations as sets while exhibitions as wholes and relationships the artists form through the dramaturgy the artists create through their various practises, whether sculpture, video and film, painting or performance.

If one can speak in such terms, a common denominator, or what keeps this list of artists together is the spirit of mystery and the stage within which this is taking place.

Theatricality, through the prism of directing and producing atmospherics is what generates space.

The gallery space functions as a medium, an active field, within which we channel messages and ideas that aesthetically, hence ethically, reflect the spirit of our times.

An effort to put together and frame an ever-becoming program that has slowly and selectively been built through the past twenty years with instinct and care.

The body is and will be central.

Also central is its absence and its suggested presence.

Theatre and its mechanics, its suggestions, it’s implications and the endless manifestations, compose a big part of the gallery’s exhibitions, since its making, as manifestations of some sort of mysteries.

The various architectonics the spaces within which the gallery has been housed over the period of two decades, were in some way stages, waiting to be activated by the artists and their works, their installations and the viewers.

Taking as a foundation the iconic architectural drawing inserted in the Piraeus space by Etienne Descloux in 2008, Michael Kleine develops a new route that will serve the needs the gallery, while shaping a new era for the years to follow.

The new entrance of the gallery from Mavromichali Street, a road directly connected to the port, will allow for a new experience of the exhibitions.

The entrance will house a new bookshop.