In this small room we are very happy to present nine works on paper made in watercolour by Veronika Hapchenko.

As an artist that paints the ethereal and via translucent materials like dust (airbrush) and liquids (watercolour) she manages to create a universe that finds us hanging between dream and reality, peace and war, sound and architecture, machine and nature.

This suite of new works on paper, installed carefully in a classical manner, fluctuate between the abstract nature of plants and how this gets imitated and replicated by the manmade.

Following the artist’s solo exhibitions with the gallery in London and Piraeus in the past years that focused solely on her paintings on canvas we have now, alongside two other artists whose work is similarly exploring the abstract side of the body, a body of work that is very theatrical, almost staged and frozen in time.

Scherzo is a musical term defined by vividness, speed, and playfulness and a light sense of humour. It is a short piece.

Not unlike the term the works presented in this room are inspired by dance, nature and music and are pure reflections of Hapchenko’s metaphysical nature yet the muscular figures can be considered physical yet very anonymous.

In Hapchenko’s words:

“The appearance of a muscular system can signify resistance and persistence whole simultaneously remaining blank and anonymous. The gestures of these creatures express a certain sensitivity, through the ways in which bodies converse with and respond to the directions imposed upon them. Seeking light and warmth, they assume forms of dubious mechanisms- awkward, uncertain structures whose efforts seems destined for negative outcomes.”

The manmade, the mechanical has always merged with the natural in her work and while seemingly dark the works emit an optimism that can only stem the arise through darkness.

Σε αυτό το μικρό δωμάτιο έχουμε τη μεγάλη χαρά να παρουσιάσουμε εννέα ακουαρέλες σε χαρτί, από τη Veronika Hapchenko.

Ως καλλιτέχνις που ζωγραφίζει το αιθέριο και μέσω ημιδιαφανών υλικών όπως η σκόνη (αερογράφος) και τα υγρά (ακουαρέλα), καταφέρνει να δημιουργήσει ένα σύμπαν που μας κάνει να αιωρούμαστε μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, ειρήνης και πολέμου, ήχου και αρχιτεκτονικής, μηχανής και φύσης.

Αυτή η σειρά νέων έργων σε χαρτί, που έχουν τοποθετηθεί προσεκτικά με κλασικό τρόπο, κυμαίνεται μεταξύ της αφηρημένης φύσης των φυτών και του τρόπου με τον οποίο ο άνθρωπος τη μιμείται και την αναπαράγει.

Μετά τις ατομικές εκθέσεις της καλλιτέχνιδας στη γκαλερί του Λονδίνου και του Πειραιά τα τελευταία χρόνια, οι οποίες επικεντρώνονταν αποκλειστικά στα έργα της σε καμβά, παρουσιάζουμε τώρα, μαζί με δύο άλλους καλλιτέχνες που το έργο τους επίσης εξερευνά την αφηρημένη πλευρά του σώματος, ένα σύνολο έργων που είναι ιδιαίτερα θεατρικό, σχεδόν σκηνοθετημένο και παγωμένο στο χρόνο.

Το Scherzo είναι ένας μουσικός όρος που χαρακτηρίζεται από ζωντάνια, ταχύτητα, παιχνίδισμα και ελαφριά αίσθηση του χιούμορ. Είναι ένα σύντομο κομμάτι. Όπως ο όρος αυτός, έτσι και τα έργα που παρουσιάζονται σε αυτή την αίθουσα αντλούν έμπνευση από τον χορό, τη φύση και τη μουσική, και αποτελούν καθαρές αντανακλάσεις της μεταφυσικής φύσης της Hapchenko, ενώ οι μυώδεις μορφές μπορούν να θεωρηθούν σωματικές, αν και παραμένουν ανώνυμες.

Με τα λόγια της Hapchenko:

«Η εμφάνιση ενός μυϊκού συστήματος μπορεί να υποδηλώνει αντίσταση και επιμονή, παραμένοντας ανώνυμο. Οι χειρονομίες αυτών των πλασμάτων εκφράζουν μια συγκεκριμένη ευαισθησία, μέσω του τρόπου με τον οποίο τα σώματα συνδιαλέγονται και ανταποκρίνονται στις οδηγίες που τους επιβάλλονται. Αναζητώντας φως και ζεστασιά, παίρνουν τη μορφή αμφίβολων μηχανισμών — αδέξιων, αβέβαιων δομών, οι προσπάθειες των οποίων μοιάζουν προκαθορισμένες να έχουν αρνητική έκβαση.»

Στο έργο της, το ανθρωπογενές και το μηχανικό συγχωνεύονται πάντα με το φυσικό και, αν και φαινομενικά σκοτεινά, τα έργα εκπέμπουν μια αισιοδοξία που μπορεί να πηγάζει μόνο από το σκοτάδι.